Protestanccy moderniści (oraz ogólnie teologia protestancka) zdecydowanie wolą św. Augustyna od św. Tomasza z Akwinu, ponieważ cała Reformacja w sensie teologicznym narodziła się jako „powrót do prawdziwego Augustyna” w opozycji do scholastyki, której szczytem był Tomasz. Marcin Luter sam był zakonnikiem augustiańskim, a Jan Kalwin cytował Augustyna częściej niż jakiegokolwiek innego myśliciela. Współcześni protestanccy moderniści kontynuują tę tradycję z kilku kluczowych powodów:1. Prymat łaski nad ludzkim wysiłkiem (Sola Gratia) Dla protestanckich modernistów centralnym punktem teologii jest absolutna darmowość zbawienia i radykalne skażenie ludzkiej natury przez grzech pierworodny. Augustyn (Doktor Łaski) pisał, że człowiek bez Boga nie może uczynić nic dobrego, a jego zbawienie zależy wyłącznie od suwerennej łaski Bożej. Tomasz z Akwinu przyjął bardziej optymistyczną, arystotelesowską wizję natury ludzkiej. Uważał, że grzech zranił naturę, ale jej nie zniszczył (łaska nie niszczy natury, lecz ją udoskonala). Dla protestantów to podejście zbyt mocno otwierało drzwi katolickiej nauce o „zasługach” i dobrych uczynkach.2. Odrzucenie katolickiego racjonalizmu i scholastyki Protestancki modernizm (szczególnie nurt teologii krytycznej i egzystencjalnej) ma głęboki sceptycyzm wobec prób „udowadniania” Boga za pomocą czystego rozumu. Tomasz stworzył potężny, racjonalny system (scholastykę), w którym za pomocą filozofii pogańskiego Arystotelesa dowodził istnienia Boga (Pięć Dróg). Stał się on oficjalną filozofią Kościoła rzymskokatolickiego (tomizm).Augustyn uważał, że bez wiary rozum jest ślepy (Wierzę, aby rozumieć). Dla modernistów protestanckich relacja z Bogiem to kwestia egzystencjalnego doświadczenia i kryzysu, a nie chłodnych, logicznych sylogizmów.3. Koncepcja Kościoła: Niewidzialna wspólnota vs Instytucja Współczesny modernizm protestancki kładzie nacisk na indywidualną relację z Bogiem i pluralizm, odrzucając sztywny autorytet hierarchii kościelnej. Tomasz legitymizował instytucjonalny Kościół rzymski jako jedynego szafarza łaski i sakramentów, podporządkowanego papieżowi. Augustyn, w swojej teorii o Państwie Bożym (Civitas Dei), wprowadził rozróżnienie na Kościół widzialny (instytucję, w której są i święci, i grzesznicy) oraz Kościół niewidzialny (prawdziwych wybranych Boga). Protestantskich modernistów inspiruje ta wizja, gdyż pozwala im na krytykę skostniałych struktur kościelnych.4. Psychologizm i egzystencjalny niepokój Modernizm w teologii protestanckiej mocno czerpie z psychologii i humanizmu. Wyznania Augustyna to genialne studium ludzkiej psychiki, rozdarcia, poczucia winy i wewnętrznego monologu. Moderniści widzą w nim pierwszego myśliciela egzystencjalnego, który zmagał się z takimi samymi kryzysami tożsamości, jakie dotykają współczesnego człowieka. Dzieła Tomasza są bezosobowymi, akademickimi traktatami, w których próżno szukać osobistych dylematów egzystencjalnych.5. Sola Scriptura – Powrót do Biblii Dla protestantów autorytetem jest wyłącznie Pismo Święte. Augustyn, choć pisał teksty filozoficzne, budował swoją teologię bezpośrednio na głębokiej, egzegetycznej analizie Biblii (szczególnie Listów św. Pawła).Tomasz, budując tomizm, w równej mierze co na Biblii opierał się na filozofii Arystotelesa oraz komentarzach myślicieli islamskich (Awerroes) i żydowskich (Majmonides), co dla protestantów było zbyt dalekim odejściem od czystego Słowa Bożego.
baran katolicki udostępnia to