Władysław z Gielniowa wstąpił w sierpniu roku 1462 do warszawskich bernardynów, albowiem nowicjat krakowski był przepełniony. 1 sierpnia następnego roku złożył śluby zakonne. Trafił potem na studia teologiczne do Krakowa, by wrócić potem do Warszawy i przyjąć święcenia kapłańskie. W zakonie praktykował posty i ascezę. Szczególnie adorował mękę Pana Jezusa Chrystusa, był również oddanym czcicielem Najświętszej Marii Panny i św. Anny. Odznaczał się talentem muzycznym i tworzył pieśni liturgiczne zarówno łacińskie, jak i polskie, rozpowszechniając śpiew kościelny w rodzimym języku. Miał również talent kaznodziejski, układał także modlitwy o pomoc przy zarazie i tatarskich najazdach. W roku 1486 udał się do Krakowa, albowiem powierzono mu badanie cudów za przyczyną Szymona z Lipnicy. Jest autorem jego żywota oraz pieśni Serve Dei Simon sławiącej cnoty zmarłego...